O Metodzie Callana

Proponowana przez nas metoda nauki języka angielskiego wprowadzona została przez Robina Callana w 1960 roku. Początkowo była używana w armii w celu szybkiego nauczenia żołnierzy języka mówionego. Metoda jest obecnie stosowana w wielu szkołach. Nauka opiera się na konwersacji. Uczniowie są na wyrywki pytani o różne rzeczy związane ze słownictwem wprowadzanym na danej lekcji i przy braku czasu na głębsze zastanowienie się – mają udzielać odpowiedzi. Założeniem jest używanie tylko i wyłącznie języka nauczanego bez podpowiedzi w języku ojczystym uczniów. Duży nacisk kładzie się na powtórzenia materiału, bowiem w tej metodzie uczniowie nie mogą zapisywać nowych słówek i robić notatek. Nauczyciel ma za zadanie natychmiastowe poprawianie błędów w wypowiedziach uczniów. Metoda Callana przypomina sposób, w jaki języka uczy się dziecko – słuchając i automatycznie powtarzając, a gramatyki ucząc się niejako "przy okazji", poprzez obserwację wzorców.

Czterokrotnie skrócony czas nauki
Zgodnie z badaniami Uniwersytetu Cambridge przeciętny student uczący się języka angielskiego w przeciętnej szkole na świecie potrzebuje 350 godzin nauki (4 lata akademickie) aby osiągnąć poziom egzaminu Cambridge Preliminary English Test (egzamin o stopień niższy od First Certificate). Metoda Callana pozwala osiągnąć ten poziom po około 80 godzinach (1 rok akademicki). Dla osiągnięcia poziomu Cambridge First Certificate potrzeba około 160 godzin. Jak łatwo wyliczyć jest to czas czterokrotnie krótszy niż tradycyjnie. Zwykle, dla ostatecznej pewności zdania egzaminu, zostawia się tu szacunkowo margines:
25% - na spóźnienia i opuszczanie zajęć,
25% - jeżeli język ojczysty studenta nie jest pochodzenia łacińskiego lub germańskiego,
10% - jeżeli student lub nauczyciel jest z natury powolny,
10% - jeżeli student nie uczęszcza na zajęcia 5 razy w tygodniu,
10% - jeżeli student uczęszcza na 2 lekcje w 1 dniu (jedna za drugą)
Nawet przy uwzględnieniu powyższych czynników czas nauki nie powinien być dłuższy niż 240 godzin, co jest ilością rekordową jeśli chodzi o czas przygotowania do egzaminu FCE w porównaniu z innymi metodami.
Dyrektor jednej z najstarszych i największych szkół w Londynie przyznał, że podczas swojej 38-letniej praktyki nie spotkał studenta, który zdał egzamin Cambridge First Certificate studiując krócej niż 400 godzin. Gdyby student Callana potrzebował na przygotowanie się do tego egzaminu aż 400 godzin uważany byłby za szczególnie wolnego.

Kolejność uczenia się: ucho, usta, oko, ręka
Metoda Callana zachowuje naturalne 4 etapy, których prawidłowo zachowana kolejność ma ogromne znaczenie w nauce języka obcego. Zamiast tracić czas na bezmyślne przepisywanie z tablicy szeregów słówek (nie znając ich brzmienia i sposobu ich wymawiania) student najpierw słyszy nowe słówko gdy wymawia je lektor, potem sam je wymawia odpowiadając na pytanie lektora, następnie poznaje jego pisownię podczas czytania, aż w końcu uczy się je pisać w czasie licznych dyktand.

Student uczy się więcej niż mu się zdaje
Podczas nauki Metodą Callana wykorzystywane są partie mózgu odpowiedzialne za podświadome uczenie się. Szybkość pozwala na wyuczenie przez ucznia refleksu w mówieniu po angielsku, stąd uczeń po pewnym czasie jest w stanie udzielić odpowiedzi na zadane pytanie zanim świadomie zda sobie z tego sprawę. Szybkość zapobiega też formułowaniu odpowiedzi w języku polskim, a dopiero potem tłumaczeniu jej w myślach na język angielski. Uczeń zaczyna myśleć bezpośrednio po angielsku, bo na polski po prostu nie ma czasu.

12 600 słów na godzinę
Nauczyciele w szkole Callana mówią do studentów z szybkością około 240 słów na minutę (dwukrotnie szybciej niż w innych metodach). Jeśli nawet uwzględnimy fakt, że student daje odpowiedzi w nieco wolniejszym tempie to i tak prędkość rozmowy nauczyciela ze studentami w czasie lekcji wynosi 210 słów na minutę. W konsekwencji student słyszy 12 600 słów, mówionych czy to przez nauczyciela czy też przez innych studentów, w ciągu godziny. W innych metodach jest to liczba tylko około 300 słów. Podczas słuchania większej ilości słów w klasie i używania samemu większej liczby słów, student uczy się oczywiście znacznie szybciej, faktycznie cztery razy szybciej.
Poprawność i dokładność są ważne w nauce języka, szczególnie w nauce pisania. Absolutnie zasadniczą sprawą w mówieniu i rozumieniu jest prędkość. Jak większość automatycznych odruchów, język związany jest ściśle z prędkością, a rozumienie musi odbywać się z określoną minimalną prędkością. Czytać, pisać czy mówić można z charakterystyczną dla siebie prędkością, byleby nie przesadnie małą, natomiast słuchanie i rozumienie musi następować natychmiastowo. Spiker w radiu, telewizji czy w kinie nie zacznie mówić wolniej, tak abyśmy mogli go zrozumieć. Student musi posiąść umiejętność zrozumienia języka angielskiego z minimalną prędkością 180 słów na minutę.

Pokonywanie nieśmiałości
Niekwestionowaną zaletą Metody Callana jest pokonywanie nieśmiałości studenta. Wielu studentów uczących się języka obcego obawia się mówić. W Metodzie Callana opartej w większości na pracy ustnej (95% lekcji), polegającej na zadawaniu pytań i dawaniu odpowiedzi na nie, student zmuszony jest do mówienia, w konsekwencji szybko pokonuje swój lęk.

Regularna powtórka
Największymi wrogami uczenia się są nuda i słaba pamięć. Metoda Callana z łatwością pokonuje nudę dzięki szybkości, a słabą pamięć przy pomocy powtórek. Powtarzanie wszystkiego cztery czy pięć razy gwarantuje nie tylko płynność mówienia i rozumienia, ale i trwałe zapamiętanie świeżo zdobytej wiedzy (bez względu na to jak słabą pamięcią uczeń dysponuje).

OFICJALNA STRONA METODY CALLANA